Timmie
geboren,
ik kreeg een popje
Timmie
ze stelde de onschuld voor
van het kind dat ik toen was
kleuter,
een school vol
onschuld
ik, op wolkjes samen
met honderd
Timmies
van de wolkjes,
gebroken op het asfalt
van de realiteit
hij vernedert mij
met zijn handen
waar ik ze
niet wil
Timmie
wordt ouder
en lelijk
vuil
kapot
verlangen
naar het einde
hopen
op een kans
treuren
om het lange
wachten
op de dood
ik neem naald
en draad
hoop
Timmie
weer mooi te maken
zoals
vroeger
ik kreeg een popje
Timmie
ze stelde de onschuld voor
van het kind dat ik toen was
kleuter,
een school vol
onschuld
ik, op wolkjes samen
met honderd
Timmies
van de wolkjes,
gebroken op het asfalt
van de realiteit
hij vernedert mij
met zijn handen
waar ik ze
niet wil
Timmie
wordt ouder
en lelijk
vuil
kapot
verlangen
naar het einde
hopen
op een kans
treuren
om het lange
wachten
op de dood
ik neem naald
en draad
hoop
Timmie
weer mooi te maken
zoals
vroeger
Reacties op dit gedicht
| Wishdom: | Woensdag, december 06, 2006 18:47 |
| Heel goed verwoord, maar er zit veel pijn in verweven :( Ik hoop dat je jezelf kan herstellen.. Sterkte, Liefs Wishdom |
|
| diamant: | Woensdag, december 06, 2006 13:41 |
| Wow, supermooi verwoord! Liefs en veel sterkte diamant |
|
| glowien: | Woensdag, december 06, 2006 08:56 |
| wauw... je hebt me stil gemaakt... | |
| misschien: | Dinsdag, december 05, 2006 16:38 |
| mooi gedicht is wel beetje herken baar sommige dingen groetjes mis |
|
| Windwhisper: | Dinsdag, december 05, 2006 16:36 |
| drukte op verzenden wilde er nog bijzetten, dan komt er wellicht weer geluk op het pad en wordt de wanhoop weggevaagd en kan je het leven weer aan | |
| Windwhisper: | Dinsdag, december 05, 2006 16:34 |
| dat gaat je lukken met wat hulp, en ragfijne goud geweven draden van gesponnen liefde.....en zelfvertrouwen, wolken vol. liefs Cobie en veel sterkte |
|
Over dit gedicht
| Auteur: *Lio* | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 05 december 2006 | ||
| Thema's: | ||