Ik ben boos
Boos op alles
Boos op het leven
En de dingen die ik koos

Je was heel erg ziek
Je had niet lang meer
Een plaats in het leven
En toen ging je dood

Ik stortte in elkaar
Je was zoveel voor mij
Zonder jou kon ik niet leven
Daarom wilde ik met je mee

Ik deed zo mijn best
Om naar je toe te gaan
Maar het lukte niet
Ik heb mijn plaats in het leven

Dat besef ik nu pas
Na al die jaren
Maar ik blijf je missen
Elke dag weer

Beste vriendinnen
Waren we toen
En nu nog steeds
Alleen de dood scheidt ons nog

Dit gedicht ter nagedachtenis aan mn beste vriendin Femke die op 26 december 2002 overleed aan leukemie. dit jaar was extra moeilijk aangezien er weer 2 goede familieleden aan kanker zijn overleden en 1 vriend nog ziek is..