Rouwbloemen
Ik leg bloemen in de rouw
waar stilte wordt herboren
de klokken slaan bij het gaan
en wij tellen de verloren stappen
waar stilte wordt herboren
de klokken slaan bij het gaan
en wij tellen de verloren stappen
Alles op gaat in mist
en wij dwalen in het ontzichtbare
van poort tot huis
waar een stervende wordt herboren
en wij dwalen in het ontzichtbare
van poort tot huis
waar een stervende wordt herboren
Klanken in het huis
waar adem is bevroren
en een stippellijn wordt gezet
tussen de woorden
waar adem is bevroren
en een stippellijn wordt gezet
tussen de woorden
Geboorte en afscheid nemen
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Vrijdag, december 08, 2006 13:17 |
| Teer droef-zacht verwoord. Liefs en mijn genegenheid, sunset |
|
| kerima ellouise: | Vrijdag, december 08, 2006 11:09 |
| heel mooi neergezet ! liefs, kerima ellouise |
|
| Quadesh: | Vrijdag, december 08, 2006 08:32 |
| waarheid he hoort allebei bij het leven, al volet het niet prettig. liefs | |
| Windwhisper: | Vrijdag, december 08, 2006 06:11 |
| heb pas afscheid moeten nemen en voel het weer bij je woorden word er stiller van.... | |
| switi lobi: | Vrijdag, december 08, 2006 01:15 |
| Zoals alleen jij dat kan...heel mooi. Liefsliefs, switi lobi |
|
| *Ria Klein Herenbrink* Raira: | Vrijdag, december 08, 2006 00:56 |
| wat rakend mooi toch weer liefs Ria |
|
| lonely 1: | Vrijdag, december 08, 2006 00:53 |
| stilmakend mooi!!! liefs, lonely 1 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 08 december 2006 | ||
| Thema's: | ||