Waar duimen kruisten
waar duimen kruisten
ik voel je hand
in vingerlang verglijden
lees in afdrukken
de lijnen van je lijden
ik palmde je niet in
daar waar onze duimen
kruisten vonden wij
altijd een nieuw begin
we vouwden samen in
gedachten woord en daad
baden om de hemel die
toch ook voor ons bestaat
ik bracht wolken
in jouw blauwe lucht
maar jij zaaide bloemen in
de tuin waaruit ik was gevlucht
wil melker
09/12/2006
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Zaterdag, december 09, 2006 13:09 |
| Ook hier blijf ik genieten van dit mooi liefdesgedicht. Liefs en een heel fijne rustig zonnige zaterdag, sunset |
|
| enjaeva: | Zaterdag, december 09, 2006 08:34 |
| een mooitje!! mooi omschreven liefs enjaeva |
|
| MayadeBij*: | Zaterdag, december 09, 2006 07:38 |
| Goedemorgen zeg! Welk 1 heerlijkheid :) Hoera!Hoera! Hmmhaha (iemand heeft lekker geslapen vannacht) kus! | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 09 december 2006 | ||
| Thema's: | ||