Treurmars
En ik voel het rusten
van nu en later
we spelen klavier
in een gesloten kamer
van nu en later
we spelen klavier
in een gesloten kamer
Jij draagt mijn evenbeeld
ik de jouwe
de rozen lijken witter
dan ze waren
ik de jouwe
de rozen lijken witter
dan ze waren
De melodie sterft in stilte
er wordt gewandeld
en stil gestaan
bij het verloren
er wordt gewandeld
en stil gestaan
bij het verloren
We luisteren en luisteren
spelen klavier
ze gaan langzaam weg
de klanken
spelen klavier
ze gaan langzaam weg
de klanken
Van een treurmars
Reacties op dit gedicht
| Hanika: | Donderdag, december 14, 2006 21:54 |
| Heel mooi gedicht. Droefmooi, werkelijk waar! Ik word er echt stil van! Liefs, Hanika |
|
| sunset: | Donderdag, december 14, 2006 09:49 |
| Poëtisch. Inderdaad. En graag gelezen. Liefs, sunset |
|
| kleinmeisje: | Donderdag, december 14, 2006 01:00 |
| ik had mijn antwoord gezet bij mijn kind.bedankt voor de reactie.helaas nee die leeftijd heb ik allang gehad.groetjes | |
| kleinmeisje: | Donderdag, december 14, 2006 00:40 |
| wat schrijf je toch altijd mooie gedichten,vindt het knap.liefs | |
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 14 december 2006 | ||
| Thema's: | ||