Ik ben een heel klein torretje
Ik ben een heel klein torretje
ik ren wat in het rond
een stukje bij de muur op
en dan weer naar de grond.
Ik dribbel kleine rondjes
en voel mij wat nerveus
ik loop maar wat te rennen
ik heb geen andere keus.
Want ik leef maar dagje
ben jij dan nog verbaast
dat ik zo loop te rennen
dat ik me altijd haast.
ik ren wat in het rond
een stukje bij de muur op
en dan weer naar de grond.
Ik dribbel kleine rondjes
en voel mij wat nerveus
ik loop maar wat te rennen
ik heb geen andere keus.
Want ik leef maar dagje
ben jij dan nog verbaast
dat ik zo loop te rennen
dat ik me altijd haast.
Reacties op dit gedicht
| Reiger: | Zondag, december 17, 2006 20:19 |
| Gedichtje erg lief.... Maar zelfs de kleinste torretjes doen mij rillen:( |
|
| Windwhisper: | Zondag, december 17, 2006 15:27 |
| heerlijk dit..ik zie je rennen, als je dan ook maar weer niet gaat keffen of bijten..... knuffie Fijne dag Cobie |
|
| kleinmeisje: | Zondag, december 17, 2006 12:14 |
| ijzersterk weer.schitterend al die beestjes.liefs | |
Over dit gedicht
| Auteur: Henk van Zijp www.seipie.nl | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 17 december 2006 | ||
| Thema's: | ||