Laat me gaan
Met blik op oneindig,
rolt er weer een traan over mijn wang.
Verschillende gedachten spoken in mijn hoofd,
ik ben bang.
Bang van de wereld,
zelfs van mezelf,
ik kan het niet meer aan,
ik wil het liefst gewoon wegaan.
Weg van alles,
weg van iedereen,
weg van de pijn,
gewoon, ik alleen.
Ik ben in de war,
ik ben kapot.
Geen enkele hulp zal baten,
dit is gewoon mij lot.
Dus laat me gewoon gaan,
vervul mijn laatste wens.
Alleen zo zal ik gelukkig zijn,
en die drang is immens.
rolt er weer een traan over mijn wang.
Verschillende gedachten spoken in mijn hoofd,
ik ben bang.
Bang van de wereld,
zelfs van mezelf,
ik kan het niet meer aan,
ik wil het liefst gewoon wegaan.
Weg van alles,
weg van iedereen,
weg van de pijn,
gewoon, ik alleen.
Ik ben in de war,
ik ben kapot.
Geen enkele hulp zal baten,
dit is gewoon mij lot.
Dus laat me gewoon gaan,
vervul mijn laatste wens.
Alleen zo zal ik gelukkig zijn,
en die drang is immens.
Reacties op dit gedicht
| EveryTearTellsAStory: | Donderdag, december 21, 2006 13:53 |
| diep .. en herkenbaar. you''ve got to be strong. don''t let go! prettige feestdagen en een dikke warme knuffel! x |
|
Over dit gedicht
| Auteur: TheCloseEnd | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 18 december 2006 | ||
| Thema's: | ||