jij
Elke keer weer als ik je zie,
doet het me zoveel pijn.
Ik wil echt niet meer,
bij jou in de buurt zijn.
Maar heb ik wel eem keuze,
om snel bij jou weg te gaan.
en alles te kunnen vergeten,
wat jij met me hebt gedaan.
Maar kan ik je al die dingen wel vergeven?
kan ik het ooit loslaten?
want dit oplossen gaat niet,
want met jou valt niet te praten.
maar wat kan ik ertegen doen?
want jij moest mijn vader zijn.
en zoals jij mij nu behandelt,
voel ik me echt niet fijn!
doet het me zoveel pijn.
Ik wil echt niet meer,
bij jou in de buurt zijn.
Maar heb ik wel eem keuze,
om snel bij jou weg te gaan.
en alles te kunnen vergeten,
wat jij met me hebt gedaan.
Maar kan ik je al die dingen wel vergeven?
kan ik het ooit loslaten?
want dit oplossen gaat niet,
want met jou valt niet te praten.
maar wat kan ik ertegen doen?
want jij moest mijn vader zijn.
en zoals jij mij nu behandelt,
voel ik me echt niet fijn!
Reacties op dit gedicht
| dead_girl: | Zondag, december 24, 2006 08:22 |
| mooi geschreven sterkte liefs dead_girl |
|
| sunset: | Zaterdag, december 23, 2006 16:45 |
| Samen en misschien in het bijzijn van een proffessionele helper, zou al veel kunnen oplossen (denk ik). En weet je, generatieconflicten zijn echt niet alleen van deze tijd. Tonend delend voelbaar jouw pijnvol verdriet. Liefs en knuf, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: blackrose | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 23 december 2006 | ||
| Thema's: | ||