ze weten het nu zeker
het aftellen is begonnen
je vecht niet meer
de ziekte heeft gewonnen

toen ik je kwam bezoeken
schrok ik echt erg
je handen waren flinterdun
je zag alleen maar beenmerg

toen wist ik al:
dat gaat nooit goed
maar ik bleef positief
ik wil er niet aan denken maar het moet

ik wil er ook niet over praten
maar het is het onderwerp van de dag
ik wilde vanmiddag naar je toe
maar weet niet of ik mag

ik dacht dat het wel goed zou komen
maar dat kan al niet meer
ik blijf je echt voor altijd missen
keer op keer

mijn verdriet is niet te stoppen
als ik aan je denk moet ik huilen
mar toch moet ik altijd aan je denken
en let ik niet op die emotionele kuilen

ik ga me nu laarmaken
ik ga naar je toe
ik probeer niet te huilen
en van al dat huilen ben ik dood moe

ik zie je zo,
ik kom naar op bezoek
ik weet in ieder geval,dat als ik doodga,
dat ik waar ik daarna ook ben,jou naam roep
*************************************************
dit gedicht is voor oma tiny