Overweldigt me met zee
overweldigt me met zee
ik kijk je weg
in golven donder je
zout water krachteloos
tot slierten wit
je trekt het zand
onder me uit
ziedend wenk je
fluistert overgave
ik groet de wind
het kale zand
een vage duinenrij
met meeuwen op het strand
was een voetstap
die door vloed
werd afgeschuimd
mijn sporen ben ik kwijt
je overweldigt me met zee
verwatert me in horizon
en schoont mijn laatste lucht
ik kan nu nooit meer terug
wil melker
26/12/2006
Reacties op dit gedicht
| lonely 1: | Dinsdag, december 26, 2006 19:28 |
| prachtig gedicht, liefs, lonely 1 |
|
| arie: | Dinsdag, december 26, 2006 13:32 |
| Even liet ik me meevoeren op de klank van jouw warme inspirerend beeldende woorden Liefs en een fijne kerstdag, arie |
|
| micina: | Dinsdag, december 26, 2006 11:46 |
| weer zeer mooi weergegeven xxx micina |
|
| Diane: | Dinsdag, december 26, 2006 10:09 |
| Prachtig gedicht, veel liefs en een fijne dag. Diane | |
| sunset: | Dinsdag, december 26, 2006 10:02 |
| Treffende voelbare meenenemende poëzie. Liefs en warme vriendschappelijke genegenheid, sunset |
|
| maria : | Dinsdag, december 26, 2006 08:45 |
| zeewind is voelbaar zelfs tussen de regels door met zilte geur kabbellend op ruis lief, maria |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 26 december 2006 | ||
| Thema's: | ||