zal ik
wil je dat ik het laten sterven
als een zeldzame vlinder
in een gesloten bokaal
achterlaten en niet omkijken
zacht laten uitdoven
in het zout van mijn tranen
schrijnend pijnlijk
beseffend de schoonheid
genadeloos vermoord
zal ik rennen
met gesloten ogen
en de stille schreeuw niet horen
eeuwig treurend om die wrede daad
maar wat dan
als ik je terugzie
en mijn lijf wordt verscheurd
van ongepast verlangen
terwijl mijn hoofd zegt neen
en mijn hart nog harder sterft
wat dan mijn lief
kan je dan nog iets voor me doen
Reacties op dit gedicht
| Windwhisper: | Woensdag, december 27, 2006 23:44 |
| mooi dit in en in triest maar wel mooi en toch ook hoopvol, Liefs Cobie |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Marlène | 
|
|
| Gecontroleerd door: benji | ||
| Gepubliceerd op: 27 december 2006 | ||
| Thema's: | ||