Ik weet het gewoon niet meer
Gevangen in gedachten
Val ik steeds verder naar beneden

Ik weet het gewoon niet meer
Gevangen in mn gedachten
Blijf ik steken in het verleden

Laat niet zien wat er in mn hoofd omgaat
Laat het niet merken
Weet gewoon niet hoe

Wil niet dat ze mijn verdriet zien
Of wat er in mn hoofd omgaat
Laat niemand toe

Al wil ik het nog zo graag
Vertellen wat de gedachten met me doen
Want kan dit niet alleen

Achter het masker
Verschuilt een klein meisje
Zonder iemand om haar heen

Ze wil zo graag dat ze zien
Wat de gedachten met haar doen
Maar haar masker kan ze niet afkrijgen

Zet haar lach dus maar weer op haar gezicht
Doet wat er wordt verwacht
En over haarzelf blijft ze zwijgen

Maar ze kan het niet
Ze kan het niet alleen
Is dan niemand die haar te hulp schiet?

Ze kan het niet
Ze kan het niet alleen
Verdonken blijft ze in haar innerlijke verdriet