laat me met rust therapie
Laat me nou eens
zoek een ander slachtoffer
maar laat mij maar gaan
'k heb er echt genoeg van
sprak me woorden uit
alleen maar kommetaar
vertelde wat er gebeurt was
voel me zo schuldig omdat
bijna iemand moeten verliezen
omdat ze het leven niet meer ziet
willen opgeven haar mooie leven
zonder uit gesproke woorden
èèn van de groep deed het
ze wilde niet meer met me praten
deed me best niet was haar andwoord
ik moest niet zo zeiken
het heeft geen zin meer
ben het niet meer waard
wil er niet meer heen gaan
ze zoeken het maar lekker uit
zoveel klote woorden tegen mij
heb me kansen verpest
mijn laatse kans heb ik voorbij laten schieten
en zal me niet meer laten helpen
Reacties op dit gedicht
| lianda: | Dinsdag, januari 02, 2007 18:07 |
| jeetje... ik weet even niet wat ik hier op moet zeggen het eenigste wat ik wel kan zeggen is dat je in je zelf moet blijven geloven net als jantje zegt... en probeer de woorden van een ander niet zo letterlijk te nemen zij weten neit hoe jij je van binnen voelt en hoe jij in elkaar zit... Heel veel sterkte!1 Liefs, Lianda |
|
| jantje maan: | Dinsdag, januari 02, 2007 17:38 |
| in jezelf blijven geloven jij komt er heus wel sterkte liefs knufs marc |
|
| lonely 1: | Dinsdag, januari 02, 2007 17:30 |
| heb het je daarnet al gezegd, jij hebt je laatste kans nog niet verspild, die is er nog altijd, en wat iemand in de groep tegen je zegt dat moet je je niet aantrekken, morgen ga je naar therapie en je doet opnieuw je best daar, meer dan je best kan je niet doen, maar laat je helpen meiske, je hebt het nodig, liefs en knuffel, lonely 1 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 02 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||