Sorry...
Sorry, aan wie me vindt,
Sorry, aan wie ik achterlaat,
sorry, aan wie ik kwets...
Maar het leven is mij niet meer waard,
en ik ben het leven niet meer waard,
Ik ben gebroken dor de angst
om overwonnen te worden...
Ik kan niet meer, ik moet opgeven,
want zelfs de vele krachten en moed,
die jullie me gaven, was niet genoeg
om mij hier te houden...
Sorry,
Vergeef me,
Maar ik moest hier weg...
Sorry, aan wie ik achterlaat,
sorry, aan wie ik kwets...
Maar het leven is mij niet meer waard,
en ik ben het leven niet meer waard,
Ik ben gebroken dor de angst
om overwonnen te worden...
Ik kan niet meer, ik moet opgeven,
want zelfs de vele krachten en moed,
die jullie me gaven, was niet genoeg
om mij hier te houden...
Sorry,
Vergeef me,
Maar ik moest hier weg...
Reacties op dit gedicht
| Anne182: | Woensdag, juni 18, 2003 18:16 |
| mooi gedicht! K herken veel. | |
| Anne182: | Woensdag, juni 18, 2003 18:16 |
| liesjah: | Zaterdag, februari 08, 2003 15:02 |
| eeehj je mag echt wel niet opgeven zenne turlek ben jij het leven waard en als het je teveel wordt schrijf er dan over ofzo maar geef zeker niet op! heeeel veeel succes!! xxxxx liesjah xxxxx |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Robin | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 20 januari 2002 | ||
| Thema's: | ||