Princes
Het gedicht Prinses
We wandelden langs de vijver ;
ik had alleen maar oog voor jou ;
de lucht werd alsmaar grijzer ;
lichtjes beroerde ik je mouw ;
Ik keek je aan, je ogen hingen vast aan mij ;
je streek vluchtig door je haren ;
ik voelde eventjes je dij ;
kon amper mijn zinnen bedaren
Je wees naar de hinde tussen het lover ;
ik zag enkel je ogen doorweven met agaat ;
en hoopte:dit gaat nooit over ;
wist met mijn eigen weer geen raad ;
Als jij zou willen zou ik je minnen ;
zoeken die rozemond, zo lieflijk lacht ;
mijn hand achter het kille linnen ;
jouw satijnen huid beroeren heel zacht ;
Mijn liefde is een zoete slavernij ;
waarin de hartstocht niet kan doven ;
die hoort er eeuwig bij ;
ik blijf er altijd in geloven ;
Over dit gedicht
| Auteur: # M | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 03 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||