onmacht
Onmacht
Het gevoel bekruipt me
Als ik jou zo zie
Ongelukkig…zo zie je er uit
En niks in mijn kunnen kan daar iets aan veranderen
Mijn gedachten razen!!
Zoekend naar een oplossing die ik niet kan vinden
Ik ben bij je, steun je bij moeilijke tijden
Toch lijkt t niet genoeg
Het “doosje” geluk dat ik voor je wil vinden
Lijkt nu verder weg als ooit tevoren
Ik wil jou graag gelukkig zien
Meer dan alle dingen die ik graag zou willen
Dat zou het beste cadeau zijn
Die ik jou, en jij mij zou kunnen geven
Het gevoel bekruipt me
Als ik jou zo zie
Ongelukkig…zo zie je er uit
En niks in mijn kunnen kan daar iets aan veranderen
Mijn gedachten razen!!
Zoekend naar een oplossing die ik niet kan vinden
Ik ben bij je, steun je bij moeilijke tijden
Toch lijkt t niet genoeg
Het “doosje” geluk dat ik voor je wil vinden
Lijkt nu verder weg als ooit tevoren
Ik wil jou graag gelukkig zien
Meer dan alle dingen die ik graag zou willen
Dat zou het beste cadeau zijn
Die ik jou, en jij mij zou kunnen geven
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Woensdag, januari 10, 2007 17:45 |
| Tja, en soms sta je dan inderdaad machteloos. Treffend neergezet. Liefs, sunset |
|
| Annemieke van der Ven: | Woensdag, januari 10, 2007 09:33 |
| Onmacht voelt gewoon verschrikkelijk, in wat voor situatie dan ook Groet Annemieke |
|
Over dit gedicht
| Auteur: liever onbekend | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 10 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||