Gedichten-Freaks
Zoeken
Nieuws
Wie doet wat
Aanmelden
Gebruikersnaam
Wachtwoord
Aanmelden
Wachtwoord vergeten?
Nog geen account? Registreer!
Registreren
×
Velden met een astriek (*) zijn verplicht!
Je schrijversnaam/gebruikersnaam*
Wachtwoord*
Bevestig wachtwoord*
E-mailadres*
Webadres
Geboortedatum
Land*
Selecteer je land
Nederland
België
Anders
Hoe heb je ons gevonden?
Ik wil per mail op de hoogte worden gehouden van leuke aanbiedingen van de Gedichten-Freaks en partners.
Registeren
Wachtwoord vergeten
×
Email adres
Versturen
Het lachje; uit medelijden
Ze keek even
Vertoonde een korte lach
Zal echt àlles doen voor haar leven
Val zelf dieper
Met de dag
Het was een lach uit medelijden
En dat weet ik best
Ze vindt dat dit zo niet mag blijven
Weet veel meer van de dan de rest
Kent mijn stem en ook de tranen
Die ik verlaten heb gehuild
Hopelijk durf ik haar nog ooit aan te kijken
Had me nu liever verschuilt
Zij kent mijn waarheid
Zij voelt mijn ziel
Ze hoopt op een mooie toekomst
Voor ik mezelf verniel
Reacties op dit gedicht
+lory+ vindt het leuk als je reageert op dit gedicht
Nog geen account bij Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Registreren en plaatsen
Over dit gedicht
Auteur:
+lory+
Gecontroleerd door:
benji
Gepubliceerd op:
10 januari 2007
Thema's:
[Verdriet]
[Verandering]
[Vriendschap]