Land van ondoorgronde goedheid

Verdwaald en achtergelaten

In het land van ondoorgronde goedheid

Vind ik het nooit terug, mijn pad

Ben mijn sporen voor altijd kwijt

Dagen en nachten gaan voorbij Weken zelfs, op den duur Uiteindelijk slaat de klok ook voor mij Nog ooit het laatste uur Het land alleen Het is zo vol Geheel bewoond Niets is verlaten Ik werd hier gedumpt Tegen mijn wil Enkel en alleen Om met iemand te praten Maar de mensen hier begrijpen het niet Ze noemen me geheel ontspoord Omdat niemand van hen mijn verleden ziet Denken zij dat het zo hoort Bang zijn zij Alleen voor mij Nimmer laat men mij alleen Nergens vrij Alleen voor mij Nooit eens kan ik ergens heen In het land van ondoorgronde goedheid Zit ik ‘m uit, mijn straf In de hoop voor een goed beleid Sluit ik hier mijn leven af Hulp hebben zij nooit gegeven En alsnog noemen zij zich goed Ze hebben mijn ziel uit mijn hoofd gedreven Men weet werkelijk niet wat hij doet Kapot gemaakt door ondoorgronde goedheid Neem ik het mes al in mijn hand Zodat ik eindelijk kan ontsnappen Uit dit ondoorgronde land

Geschreven door

+lory+

Reacties op dit gedicht

+lory+ vindt het leuk als je reageert op dit gedicht Nog geen account bij Gedichten-Freaks? Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres

EvanescenceFreak:	Zaterdag, februari 10, 2007 10:18
al jouw gedichten zijn zo mooi verwoord..

dead_girl:	Zaterdag, januari 13, 2007 16:51
erg mooi geschreven veel sterkte liefs dead_girl

*Joyceeblacky**:	Vrijdag, januari 12, 2007 22:50
Mooi geschrevem -xxx-joycee

Over dit gedicht

Auteur: +lory+
Gecontroleerd door: michris
Gepubliceerd op: 12 januari 2007
Thema's: [Zelfmoord] [Verwerking] [Verdriet]