iets houd me tegen
Mijn deuren zijn ineens gesloten
durf ze niet open te doen
bang voor wat er buiten zal zijn
verdriet en angst leeft in mij
gordijnen gesloten voor de buitenwereld
alleen en stil in mijn huisje
niet mezelf de kans geven voor de hulp
heb gebeld dat ik niet kan komen
toch moest ik me verzetten
me gedachtens ergens anders
het is erg zwak van mezelf
ik weet het allemaal wel
maar het lukt me niet
boosheid op mezelf gericht
al probeer ik het veilig te houden
verdwaal in mijn muziek
het lukt me niet.
Reacties op dit gedicht
| jantje maan: | Woensdag, januari 17, 2007 00:02 |
| hey lieverd blijven door vechten he niet opgeven liefs knufs marc xxx |
|
| mamsiemomo: | Dinsdag, januari 16, 2007 18:01 |
| Het is onverstandig. Alsof het helemaal alleen in je huisje, beter met je zou gaan dan op therapie. Je hebt maar 1 prioriteit en dat is therapie. Steeds weer bedenk je uitvluchten om niet te hoeven gaan..... Jammer... Liefs, Mamsie |
|
| cest-moi: | Dinsdag, januari 16, 2007 16:25 |
| ben het met onderstaande reacties eens.. herkenbaar en laat je lekker meevoeren op de melodie van de muziek. om zo even weg te dromen en even te vergeten, de wereld om je heen! liefs |
|
| mobar: | Dinsdag, januari 16, 2007 15:36 |
| Heel herkenbaar zelfs, zonder muziek zou ik mezelf kwijt raken. groetjes en thanx voor jouw mailtje. Mobar. |
|
| Dreamlover: | Dinsdag, januari 16, 2007 13:55 |
| Ook al zo een aangrijpend gedicht...herkenbaar ook.. Verdwaal toch maar gewoon even in het muziek....enne zwak ben je al helemaal niet hoor. liefs en warmte Dreamlover |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 16 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||