geen 1 maart maar vandaag
èèn maart zou het wezen
maar kon het niet bereiken
dat zou eigenlijks de bedoeling zijn
maar na vele omstandigheden niet gered
zo ontzettend mezelf kwijt
te zwaar om door te kunnen
mezelf nu in veiligheid brengen
zodat ik niet weer in crisis opgenomen word
volgende week zal er afscheid plaats vinden
een gedicht voor een ieder gaan schrijven
wat ik ze mee zou willen geven
in hun verdere behandeling en verdere leven
tranen laat ik even stromen
moet alles even laten bezinken
zodat er straks weer ruimte is
waarom kan ik het allemaal niet aan?
Reacties op dit gedicht
| Sunny boy: | Donderdag, januari 18, 2007 21:15 |
| Achter de wolken schijnt de zon , en vergeet niet er is er één die altijd met je meegaat en dat is God, hij wil je altijd helpen als je hem erom vraagt. | |
| switi lobi: | Donderdag, januari 18, 2007 16:10 |
| Even gas terug nemen lieverd en als je wat tot rust gekoemen bent kun je er weer beter tegen aan! Dikke knuffel, liefsliefs...switi lobi |
|
| moonwoman: | Donderdag, januari 18, 2007 15:55 |
| heb geduld met jezelf, Rome is ook niet op een dag gebouwd! Je hebt jaren datgene opgebouwd,het kost tijd dat weer kwijt te raken,al dat negatieve... het ga je goed,je bent een lieve meid. Loekie. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 18 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||