het meisje in mijn
Het meisje in mij,
Ze is zo puur en teder.
Binnen in de beerput van mijn zijn.
Ze speelt en darrelt .
Ze is zoals ze hoort te zijn.
Ik zie haar spelen lange haren, wapperen door de wind.
Ik hoor haar als ze met mij spreekt in woorden die ik bemin.
Ik volg haar als ze zich neer legt om te waken.
Want slapen doet ze niet.
Ze heeft nog zoveel mee te maken.
Het is een heerlijk kind.
Ze is zo puur en teder.
Ik verreik mijzelf , ik laat haar toe.
Het mag er zijn.
Zij en ik zijn verbonden.
Ze is het kleine meisje, het meisje in mijn.
Ik ontwaak aan haar zijde.
Ze kijkt vol verwondering
Met ogen zoveel vragend kijkt ze in het rond.
Alsof ze nu pas doorheeft dat ik eerder ook bestond.
Het is zo puur en teder,
Het moment waarin ik dit ervaar.
Het is zo intens versmelten, het is een goddelijk gebaar.
Ik kijk nu in haar ogen de spiegel van mijn zijn.
De tijd is niet vervlogen.
Het is het meisje in mij..
Reacties op dit gedicht
| kleinmeisje: | Vrijdag, januari 19, 2007 19:29 |
| mooi,ik hoop dat het meisje nog lang zal blijven.liefs | |
| because: | Vrijdag, januari 19, 2007 12:22 |
| Wat er ook gebeurd, dat meisje zal blijven, misschien moet ze ooit gezocht worden, maar je hebt het altijd in je Prachtige woorden liefs because |
|
| sunset: | Vrijdag, januari 19, 2007 09:21 |
| Zo hoort het te zijn. Dat wij allen het kind in ons blijven en bewaren. Mooi. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: vanessa | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 19 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||