Peutert dood tussen mijn ogen
peutert dood tussen mijn ogen
ik focus maar je breekt mijn beeld
als schicht in het verschoten licht
peutert dood tussen mijn ogen
versnelt chaos in verstervend zicht
je vingert hersenen met vals chemie
ontlaadt gevoel in een hypnose
ontlaadt gevoel in een hypnose
mijn opgedrongen hunkering naar jou
is gruwelijk onderdeel van mijn psychose
is gruwelijk onderdeel van mijn psychose
ik braak maar jij verdomt het
om mijn strot weer lucht te geven
kots als dank is stank van de verrotting
in mijn leven het is jou om het even
om mijn strot weer lucht te geven
kots als dank is stank van de verrotting
in mijn leven het is jou om het even
wil melker
20/01/2007
Reacties op dit gedicht
| kleinmeisje: | Vrijdag, januari 26, 2007 21:10 |
| beetje somber,maar gevoel moest eruit denk ik.liefs | |
| arie: | Zaterdag, januari 20, 2007 19:51 |
| Teveel tv gekeken Wil??? Tssssss snel uitzetten en hop naar buiten Wandel even langs het nog overgebleven strand en geniet van de vermorzelde schoonheid Liefs, arie |
|
| lexx: | Zaterdag, januari 20, 2007 18:54 |
| :) heavy .. en mysterieus als batman .. |
|
| dead_girl: | Zaterdag, januari 20, 2007 18:34 |
| mooi beschreven liefs dead_girl |
|
| Windwhisper: | Zaterdag, januari 20, 2007 18:33 |
| Ik vind het een beetje eng Wil..brrrrrr krijg er koude rillingen van. Maar goed het is jouw gevoel Liefs Cobie Fijne avond |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 20 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||