verkloot je eigen leven
Geef me verdommen eens rust
laat mij een volwassene zijn
en niet verdwijnen in toen
die verklote kinder jaren
jij die geen macht meer hebt
ook al heb ik je net laten gaan
nu soddermieter je echt op
heb het helemaal gehad met jou
ben geen kleine meer
maar een hele grote
laat me dan alsjeblieft alleen
en ga je zelf eens verkloten.
Reacties op dit gedicht
| erje: | Woensdag, januari 24, 2007 00:31 |
| heel goed meid schoon schip maken dat lucht op liefs erje |
|
| kleinmeisje: | Woensdag, januari 24, 2007 00:20 |
| goed zo weg ermee ende bezem erdoor,opgeruimd staat netjes.sterkte.liefs | |
| sanuye: | Woensdag, januari 24, 2007 00:10 |
| Juist,... er is NIEMAND... enkel jouw gedachten/herinnering. Goed bezig, oprotten met die herinneringen... Liefs, mij |
|
Over dit gedicht
| Auteur: tulpje | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 24 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||