Falen.
Het ritme tussen de noten,
Driften weg tot achter de zon
Je wilt ze achterna,
En dit is hoe het begon.
Reiken naar het onbereikbare,
Varen op de gebroken dromen.
Wetend dat het niet kan,
En die gelukken nooit zullen komen.
Gevoelens leer je niet te tonen,
En als het moet doe het alleen.
Verafschuwde geluiden in de nacht,
Over het meisje dat verdween.
Onbereikbare dromen over de wereld,
Zijn alleen maar een illusie.
Je zult het niet halen, fluistert de aarde.
Je zult alleen maar kunnen falen.
Driften weg tot achter de zon
Je wilt ze achterna,
En dit is hoe het begon.
Reiken naar het onbereikbare,
Varen op de gebroken dromen.
Wetend dat het niet kan,
En die gelukken nooit zullen komen.
Gevoelens leer je niet te tonen,
En als het moet doe het alleen.
Verafschuwde geluiden in de nacht,
Over het meisje dat verdween.
Onbereikbare dromen over de wereld,
Zijn alleen maar een illusie.
Je zult het niet halen, fluistert de aarde.
Je zult alleen maar kunnen falen.
Reacties op dit gedicht
| +lory+: | Donderdag, januari 25, 2007 22:47 |
| Wat de aarde je heeft toegefluisterd heb je vast verkeerd verstaan. Gij zult leven, adem halen, op uw eigen benen kunnen staan. Gij gaat ons nog lang niet verlaten. Wanneer gij het zelf moet doen is het nog niet uw tijd. Misschien lijkt het nu prettig, maar geloof me als ik zeg dat gij er uzelf echt niet mee bevrijdt. Heel veel sterkte, luister maar niet naar die negativiteit (moeilijk, ik weet het), want het maakt je kapot. Heel veel liefs en nogmaals sterkte, Lory |
|
| sunset: | Donderdag, januari 25, 2007 19:11 |
| Nou, ik droom mijn dromen en door erin te blijven geloven worden zij werkelijkheid. En je weet, het vergt meer moed om te leven dan om te sterven. Liefs, sunset |
|
Over dit gedicht
| Auteur: FaithLingers | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 25 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||