DE KLAPPEN KWAMEN LATER
de klappen kwamen later
ik kende je als vreemde
we spraken
maar verstonden elkaar nooit
ja later
ik hield van je
we trouwden
en begrepen waarom jij nooit kon
toen niet
ik sloeg met deuren onmacht
ze klemden
de klappen kwamen later
hard aan
we leven met elkaar
we hopen
op veranderingen morgen
het blijft vandaag
wil melker
26/01/2002
Reacties op dit gedicht
| waterval: | Vrijdag, januari 25, 2002 20:11 |
| mooi...gelezen en stil geworden.... | |
| Zeeroosje: | Vrijdag, januari 25, 2002 18:14 |
| Wil, de hoop blijft, zoals de liefde maar je moet er tesamen aan werken, als het niet gaat moet je praten. Veel sterkte Roosje | |
| chiara32: | Vrijdag, januari 25, 2002 12:59 |
| mooi.. En ik hoop dat alles goed komt voor jullie |
|
| nikita: | Vrijdag, januari 25, 2002 12:31 |
| volgens mij kan je beter zelf voor verandering zorgen, dan erop blijven hopen...mooi, pakkend gedicht... | |
| elly : | Vrijdag, januari 25, 2002 10:29 |
| Sommige klappen komen hard aan en blijven geruime tijd doordreunen...spijtig genoeg hé. Heel mooi verwoord Wil. Liefs Elly xxx |
|
| Sheena: | Vrijdag, januari 25, 2002 08:33 |
| Gniffel, wat een veranderingen, ik doe maar gewoon mee, kmoet rennen, ben al te laat ... oei mijn baas wordt boos ... liefs, Sheena |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 25 januari 2002 | ||
| Thema's: | ||