Wanhoop
Een zware last op mijn schouders.
Ik kan het niet vertellen,ook niet aan mijn ouders.
Ik leef alleen met mijn verdriet.
En niemand die het ziet.
mijn pijn maakt mij kapot
Alsof ik hang aan een schavot.
Het is als een zware ketting om me heen.
Vastgeketend, heb een hart van steen.
Als een steen zo koud is mijn hart.
Geen liefde, warmte, smart.
Ik ben alleen en eenzaam.
droom niet meer van enig faam.
het leven bestaat uit overleven.
niemand kan nog om mij geven.
alof ik loop door een donker bos.
mijn hart dat wordt opgereten door een vos.
Mijn wanhoop is als een mes in mijn zij.
Niemand die denkt aan mij.
Alleen hoop laat mij nog bestaan.
Maar zo kan dit niet meer vedergaan.
Ik kan het niet vertellen,ook niet aan mijn ouders.
Ik leef alleen met mijn verdriet.
En niemand die het ziet.
mijn pijn maakt mij kapot
Alsof ik hang aan een schavot.
Het is als een zware ketting om me heen.
Vastgeketend, heb een hart van steen.
Als een steen zo koud is mijn hart.
Geen liefde, warmte, smart.
Ik ben alleen en eenzaam.
droom niet meer van enig faam.
het leven bestaat uit overleven.
niemand kan nog om mij geven.
alof ik loop door een donker bos.
mijn hart dat wordt opgereten door een vos.
Mijn wanhoop is als een mes in mijn zij.
Niemand die denkt aan mij.
Alleen hoop laat mij nog bestaan.
Maar zo kan dit niet meer vedergaan.
Reacties op dit gedicht
| Hans Winter: | Zaterdag, januari 27, 2007 21:10 |
| schrijven is stil zeggen wat je ging denken toen niemand je riep, schrijven kan een begin gaan maken verbonden te raken en vrij te zijn. groetje, hans |
|
| Sunny boy: | Zaterdag, januari 27, 2007 20:28 |
| Lees mijn gedicht over levensmoraal (27-01-2007), misschien heb je daar iets aan.ER is geen tunnel zo donker of aan de andere zijde schijnt het licht. | |
| ato: | Zaterdag, januari 27, 2007 19:47 |
| komt goed | |
Over dit gedicht
| Auteur: MarijeXx | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 27 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||