Mag ik je paraplu zijn
Mag ik je paraplu zijn
als het regent
en je geen schone kleren bij je hebt?
Mag ik je paraplu zijn
als de zon schijnt
en je bang voor een zonnesteek bent?
Mag ik je paraplu zijn
als je zo hard moet huilen
dat je er helemaal doorweekt van wordt?
En mag ik je paraplu zijn
wanneer je zo erg straalt
dat je mij nodig hebt
om het te delen?
Reacties op dit gedicht
| rovago: | Donderdag, februari 08, 2007 07:20 |
| hoe lief zeg. Liefs. Roger |
|
| lommert: | Woensdag, januari 31, 2007 16:21 |
| zeer genietbaar gedicht..graag gelezen liefs willem |
|
| Joeke: | Woensdag, januari 31, 2007 15:39 |
| Wow hart verwarment seg amai goe gevonden supper Liefs Joeke |
|
| Dune*: | Dinsdag, januari 30, 2007 20:17 |
| Woow, zo mooi! Echt ontzettend, ontzettend mooi! Je hebt een mooie schrijfkunst, echt prachtig! Liefs, Dune* |
|
| Windwhisper: | Dinsdag, januari 30, 2007 13:42 |
| wat een bijzonder beschermend en liefdevol...hoopgevend en toch verlangend gedicht. Knuffie Cobie |
|
| lexx: | Dinsdag, januari 30, 2007 11:11 |
| welk een mooie gedachten iemand''s liefde die als regen op je paraplu valt :) very nice !! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Joyce- | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 30 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||