alleen
Alleen
Opgeslokt door de vele tranen
Ligt ze daar nu levens loos
terwijl ze schreeuwt van de pijn
en niemand, niemand haar hoort
in gedachte bebloed en verscheurd
in werkelijkheid alleen rode ogen
van het huilen, van het constant smeken
in de hoop, dat er nog wat te redden is
met haar ogen gericht op de muur
terwijl de tranen op de grond vallen
geen woorden om dit te herstellen
want het is te laat, veel te laat
Opgeslokt door de vele tranen
Ligt ze daar nu levens loos
terwijl ze schreeuwt van de pijn
en niemand, niemand haar hoort
in gedachte bebloed en verscheurd
in werkelijkheid alleen rode ogen
van het huilen, van het constant smeken
in de hoop, dat er nog wat te redden is
met haar ogen gericht op de muur
terwijl de tranen op de grond vallen
geen woorden om dit te herstellen
want het is te laat, veel te laat
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: lotje..* | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 31 januari 2007 | ||
| Thema's: | ||