Ik heb overlaatst 7gedichten gemaakt over hoe ik me toen voelde. Ik weet dat ze niet mooi zijn & ook sommige zijn afgeleid van een lied ofzo & ze lijken op elkaar, maar ik wil ze toch wel posten.
Ze leiden allemaal ongeveer naar men liefde.

1.
I'm sorry for,
Blaming you,
And everything,
I just didn't do.
I hurt myself,
By hurting you.
But you have to know,
I love you.

2.Het spijt me zo,
Waarom doe ik nou zo?
Ik weet niet waarop,
Ik weet niet hoe,
Maar je moet me begrijpen,
I really love you.

3.Dommerik doe ik toch ben,
Zo'n kans verpesten.
Ik wou alleen maar dat het allemaal goed ging.
Maar zelfs daartoe ben ik niet in staat.
Ik had je misschien beter eerder laten gaan!
Want nu denk je; loop jij maar naar de maan!

4.Hier is helemaal niets fouts door jou,
Steek het maar op mij.
Maar onthou,
In mijn hart,
Hoor je er altijd bij.

5.Ik ben Misschien wel weg,
Maar weet dat ik bij sommige,
Nooit zal vergaan.
Blijf me alstublieft niet eeuwig trouw,
Maar weet wel,
Ik hou van jou.

6.Misschien laat ik het niet merken,
Misschien ben ik wel ontrouw.
Maar liefste,
Ik hou echt wel van jou!

7.Stilte is maar een bijzaak,
Waar het echt om gaat is liefe.
Liefde dat kent geen haat.
Haat is geen liefde,
En is ook geen bijzaak.


Voilà