Laat me maar gaan
Ik kan wel begrijpen
Dat je me niet laat gaan
Maar ik kan niet langer blijven
Woorden zijn niet genoeg
Om mijn pijn te vergeten
Ik zwijg al veel te lang
Maar niemand had het ook kunnen weten
Achter mijn verborgen blikken
Bestaat meer dan wat jij ziet
Een aantal dingen
Waardoor mijn oude leven mij verliet
Ik hoop dat je me ooit vergeeft
Mijn schuldgevoel zal nooit verdwijnen
Maar vanaf nu zal ik steeds
Met een glimlach in je gedachten verschijnen
Dat je me niet laat gaan
Maar ik kan niet langer blijven
Woorden zijn niet genoeg
Om mijn pijn te vergeten
Ik zwijg al veel te lang
Maar niemand had het ook kunnen weten
Achter mijn verborgen blikken
Bestaat meer dan wat jij ziet
Een aantal dingen
Waardoor mijn oude leven mij verliet
Ik hoop dat je me ooit vergeeft
Mijn schuldgevoel zal nooit verdwijnen
Maar vanaf nu zal ik steeds
Met een glimlach in je gedachten verschijnen
Reacties op dit gedicht
| Radho: | Vrijdag, maart 23, 2007 20:56 |
| Mooi en erg ontroerend geschreven. Je schrijft: ''Ik zwijg al veel te lang.'' en je hebt gelijk. Spreek! Zing! Neurie! Fluit! Schrijf! We luisteren naar je. Zeker weten. Bedankt ook voor jouw reactie op mijn schrijfsel. | |
| [B]lack [A]ngel: | Zaterdag, februari 03, 2007 10:48 |
| echt mooi geschreven, herkenbaar voor mij, maar geef niet op, geloof in jezelf. Er houde zoveel mensen van je ookal zie je dat niet altijd,, echt waar.! Hou je sterk.! [X]xxx[X] [B]lack [A]ngel |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Annee* | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 01 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||