contactloos
hij werpt zijn stoornis
in de strijd om rivaliteit
zijn meest te duchten wapen
haar hart nogmaals te penetreren
met zijn onnavolgbare verlangens
geprikkeld omschrijft men hem
als hij weer eens zonder klank
maar met een uitgesproken beeld
zijn woorden is verloren en dan
maar met zijn vuisten communiceert
het bloed van haar geliefde
doet zijn stoppen verder slaan door
een redeloze rode veeg aan de wand
het sein dat hij dient te falen
haar opnieuw voor zich te winnen
Reacties op dit gedicht
| Okselaapje: | Vrijdag, februari 02, 2007 15:06 |
| Mooi geschreven, groetjes Okse. |
|
| Fancy Nancy: | Vrijdag, februari 02, 2007 14:22 |
| mooi omschreven... gelukkig is het maar fictie.. | |
| lexx: | Vrijdag, februari 02, 2007 14:02 |
| vind je schrijven best mooi, doch ze voelen vaak zo drukkend.. laat ze ''s wapperen ! :) |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Frans Vlinderman | 
|
|
| Gecontroleerd door: maria | ||
| Gepubliceerd op: 02 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||