Tastbaar verdriet
Uit de hoeken van mijn ogen,
Rolt mijn tastbaar verdriet,
Dit alles gebeurt stiekem,
Zodat niemand het ziet,
Het vormt zich een baan over mijn wangen,
Tot onderaan mijn kin,
Ik probeer er tegen te vechten,
Maar het heeft geen zin,
Het streelt nu ook mijn lippen,
En ik proef het in mijn mond,
Het loopt over mijn handen,
Valt te pletter op de grond,
Uit de hoeken van mijn ogen,
Rolt mijn tastbaar verdriet,
Dit alles had ik willen delen,
Maar momenteel lukt mij dat niet.
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Vrijdag, februari 02, 2007 23:03 |
| Je hebt het toch wel gedeeld nu...sterkte! Liefsliefs, switi lobi |
|
Over dit gedicht
| Auteur: MarianDriessen | 
|
|
| Gecontroleerd door: Marina | ||
| Gepubliceerd op: 02 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||