de veders aan het ruien
de veders aan het ruien
beboet met erbarmelijke pijnen
lijnen getrokken door uw ziel
uw hiel verdooft in aller tijden
belijden in een weesgegroet
de stoet die zal u leiden
lakeien zonder heer
verweer heeft u niet
gij ziet,
aan t voorjaarskriek
de veders aan het ruien
buien zomersdroog
de waarheid die u steeds beloog
elze
Reacties op dit gedicht
| Cora (ZIJ): | Zondag, februari 04, 2007 17:13 |
| En nu in één duidelijke zin samenvattend .... ikke nog altijd blond zijn, |
|
| Lia van der Fluit : | Zondag, februari 04, 2007 14:46 |
| ik moet aan die kat denken,,,hopen dat die vlinder hem wel bekomen is,,,eh ja,, echt een elzedicht deze..laifs,Lia | |
| Klaes: | Zondag, februari 04, 2007 14:33 |
| vanuit het riet hoort kriek kriek kriek groet/klaes |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 04 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||