dat meisje [3]
Zie je dat meisje daar?
Dat meisje lachte altijd.
Maar nu geen lacht meer op haar gezicht,
Ze lacht niet meer, tot haar spijt.
Zelfs een neppe lach heeft ze niet,
Zelfs dat lukt haar niet meer.
Elke keer als ze adem haalt,
Doet het haar zeer.
Ze wil gewoon ze graag weg,
Ze wil het lever verlaten.
Hier niet meer hoeven te zijn,
Nooit meer hoeven te praten.
Maar nog steeds klopt haar hart,
Door haar aderen stroomt bloed.
Die aderen waar ze telkens een mes inzet,
Omdat ze toch met het leven door moet.
Dat meisje lachte altijd.
Maar nu geen lacht meer op haar gezicht,
Ze lacht niet meer, tot haar spijt.
Zelfs een neppe lach heeft ze niet,
Zelfs dat lukt haar niet meer.
Elke keer als ze adem haalt,
Doet het haar zeer.
Ze wil gewoon ze graag weg,
Ze wil het lever verlaten.
Hier niet meer hoeven te zijn,
Nooit meer hoeven te praten.
Maar nog steeds klopt haar hart,
Door haar aderen stroomt bloed.
Die aderen waar ze telkens een mes inzet,
Omdat ze toch met het leven door moet.
Reacties op dit gedicht
| ElyOfDeath: | Donderdag, februari 08, 2007 20:06 |
| Ow mooi geschreven dat meisje ben net ik... knuf Xxx... |
|
| sneeuwbaviaan: | Dinsdag, februari 06, 2007 23:08 |
| ej sorry gast :P was nie zo bedoelt ik was me aan het vervelen op school |
|
| dead_girl: | Maandag, februari 05, 2007 15:12 |
| *stilte* mooi beschreven herkenbaar liefs dead_girl |
|
| sneeuwbaviaan: | Maandag, februari 05, 2007 14:04 |
| ga een leve zoeken | |
Over dit gedicht
| Auteur: blackrose | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 04 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||