Nagedachtenis vriend
Nagedachtenis aan P. 1995 †
Afgelopen zomer,
Die ene hele speciale dag,
Dat was voor mij de laatste keer,
Dat ik je in mijn leven zag,
Wie had het ooit kunnen denken,
Wie had het ooit verwacht,
Dat jouw leven zou beeindigen,
Op die doordeweekse dag,
Woorden schieten nu tekort,
Voor wat ik zeggen wou,
Maar lieve P.
Ik denk nog dikwijls aan jou,
Een tijd geleden,
Ik zag je voor het eerst,
Een hele leuke tijd is het geweest,
Ik heb met je gelachen,
Ik heb met je gepraat,
Maar nu is het voor dat soort dingen,
Allemaal te laat,
Ik wou dat ik je nog even kon zien,
Nog even,
Heel even,
Mag het misschien?
Waarom moet het leven toch altijd zo gaan,
Je had nog zoveel niet gedaan,
Een hele toekomst lag nog voor je,
Maar jij bent eerder van ons heengegaan,
Jij zou zeggen; Stel je niet zo aan,
Je moet gewoon verder gaan,
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan,
Want in gedachten,
Blijf ik nog altijd bij je stilstaan.
Reacties op dit gedicht
| white_eyes: | Maandag, februari 05, 2007 21:19 |
| dit raakt me, ik wens je heel veel sterkte! probeer de goede herinneringen te houden van je vriend(in) vriendelijke groet, white eyes |
|
| dolphingirl: | Maandag, februari 05, 2007 21:15 |
| Heel erg mooi geschreven dolphingirl |
|
Over dit gedicht
| Auteur: MarianDriessen | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 05 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||