Huid op huid
Er ligt huid op huid
het beekje stroomt naar de stam
waar leven onder wortels groeit
en wij ons laven in luchten
het beekje stroomt naar de stam
waar leven onder wortels groeit
en wij ons laven in luchten
Alles bezichtingen we
en stenen zwiepen wij naar voren
richting berm
waar sporen in afdrukken verdwalen
en stenen zwiepen wij naar voren
richting berm
waar sporen in afdrukken verdwalen
Stippen waren we in het glas
dat vastgehouden werd door een lijst
waaraan zich een haak bevond
die om de spijker klemde
dat vastgehouden werd door een lijst
waaraan zich een haak bevond
die om de spijker klemde
Er ligt huid op huid
en alles voelt anders
en alles voelt anders
Reacties op dit gedicht
| Fata Morgana: | Dinsdag, februari 06, 2007 21:53 |
| Huid op huid doet me denken aan een prachtig nummer van Harry Belafonte (met eenzangeres....) skin to skin, zwaaitje Fata. | |
| sunset: | Dinsdag, februari 06, 2007 08:19 |
| Apart beeldend dit. Liefs, sunset |
|
| Roland Hainje: | Dinsdag, februari 06, 2007 00:52 |
| erg mooi gedicht, wijnand! huid op huid, goede titel. je gebruikt het woordje -We-, op een bijzonder mooie wijze. groetjes, Ro |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wijnand. |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 06 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||