Die ene witte bloem,
Lag verlaten aan je graf
Je grafsteen al zo oud
Hij stond op instorten
Niets was meer vertrouwd
Alleen nog maar een stilte
Die over de begraafplaats ging
Je bent vergeten door iedereen
Niemand die jou meer kende
Al jaren geen bloemen meer
Op je graf dat ooit zo mooi was
De wind neemt iedere keer
Een stukje van de achtergebleven ziel mee
En laat hier alles verloren achter
En ook die aller laatste bloem
Zal gaan verwelken..
| Ebelientje: | Donderdag, maart 08, 2007 15:03 |
| Mooi gedicht en het plaatje erbij agf mij een vertrouwd warm gevoel.. | |
| (A)angel(A): | Maandag, februari 12, 2007 19:22 |
| mooi gedicht... | |
| FREAK_Meisjuh: | Maandag, februari 12, 2007 11:38 |
| heel mOoi gedicht! mooi beschreven ook...ik kreeg zelfs tranen in mijn ogen! xxliefs// roosje |
|
| -MoonFlower-: | Zondag, februari 11, 2007 18:26 |
| Ik krijg hier tranen in mijn ogen van. Zó gevoelig gebracht... Ik heb er verder even geen woorden voor. Liefs, | |
| (A)little angel(A): | Zaterdag, februari 10, 2007 20:58 |
| mooi geschreven | |
| lommert: | Woensdag, februari 07, 2007 12:58 |
| niets blijft zoals het was...het gaat nu eenmaal zo...herinneringen branden op...graag gelezen, je indenkend gedicht liefs willme |
|
| dichterbij: | Woensdag, februari 07, 2007 12:01 |
| zo gaat het wel. kijk maar eens op eens kerkhof rond. maar ik denk dat het belangrijker is dat het een plaats krijgt in je hart lieve groet |
|
| Auteur: dead_girl | ||
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 07 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||