vergist
waar ben ik toch gebleven
kwijt ben ik mijn leven
zo koud had ik het nooit
heb zo sterk het gevoel
dat ik mijn leven heb vergooid
kijk weer naar buiten
en zie de dichte mist
zo mooi is het niet
heb me gewoon vergist
de echte waarheid is
dat het gewoon koud is
de lucht is niet blauw
maar donker en grauw
omdat je niet beseft
hoezeer ik je mis
misschien gaat het morgen beter
want dan zie ik je weer
zal je wederom niets laten blijken
maar waarom
waarom doet het toch zo zeer
Reacties op dit gedicht
| Nino de Pino: | Donderdag, februari 08, 2007 16:11 |
| niets laten blijken, pffff... nou sterkte kun je gebruiken. liefs. |
|
| moongirl1982: | Donderdag, februari 08, 2007 09:57 |
| droevig... groet moongirl1982 |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Dreamlover | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 07 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||