paniek grijpt me weer
paniek grijpt me weer
Onwetendheid genesteld in mij
verwarring neemt de overhand
de pijn neem ik erbij
en blijdschap schuift aan de kant
Het denken laat me in de steek
duizelingen bij het opkijken
mijn spieren worden week
niets kan mijn horizon nog verrijken
ik kan het niet stoppen
mijn wereld is nu in paniek
binnenin ben ik het aan het opkroppen
en wil dat niemand mij ziet
De tunnel is eindeloos
de macht ontglipt me snel
en ik maak mij boos
want ik wil nu geen rel
Hanne Henkens
12-02-07
Onwetendheid genesteld in mij
verwarring neemt de overhand
de pijn neem ik erbij
en blijdschap schuift aan de kant
Het denken laat me in de steek
duizelingen bij het opkijken
mijn spieren worden week
niets kan mijn horizon nog verrijken
ik kan het niet stoppen
mijn wereld is nu in paniek
binnenin ben ik het aan het opkroppen
en wil dat niemand mij ziet
De tunnel is eindeloos
de macht ontglipt me snel
en ik maak mij boos
want ik wil nu geen rel
Hanne Henkens
12-02-07
Reacties op dit gedicht
| Tasja_: | Dinsdag, februari 17, 2009 15:26 |
| Meisje, ik verschoot toen ik gisteren vernam dat je er niet meer bent:( waarom toch? hoop dat je nu rust hebt gevonden.. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: hattie | 
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 12 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||