Trapte naar kiezels
trapte naar kiezels
stil draait de wereld
glijdt langs me heen
mijn enkels verzwikken
knieën die knikken
de wortels willen niet mee
je zei nee
waar ik ja had verwacht
jij nam me mee
vertelde jouw pad
samen geraapt
wat we hadden verloren
woorden gezegd die
we niet wilden horen
ik stapte uit
trapte naar kiezels
die knersend ageerden
schopte met steentjes
naar eendjes die zich
niet konden verweren
maar ik ga
om het weer te proberen
wil melker
13/02/2007
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 13 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||