luchtdraak
zie ik
de zon niet meer
door de wolken
in mijn hoofd
voel ik
de wind nog snijden
in een verdwaasd geluk
hoor ik
de eenzaamheid
hard schreeuwen,
krijsen
om wie ik ben
het overstemt me
neemt me mee
weg van de plaats
waar ik zo graag had willen zijn
Reacties op dit gedicht
| Ebelientje: | Vrijdag, maart 09, 2007 10:33 |
| Kun je nagaan hoe we omszelf tekort doen.. | |
| ato: | Vrijdag, februari 16, 2007 08:56 |
| mooi verwoord | |
| zonder: | Dinsdag, februari 13, 2007 21:41 |
| dit is een prachtig gedicht! prachtig... |
|
| MayadeBij*: | Dinsdag, februari 13, 2007 20:17 |
| Lucky-dragons :) Spreek me er niet van! Of toch: juist wel! | |
Over dit gedicht
| Auteur: [zwarte engel] | 
|
|
| Gecontroleerd door: Innerchild | ||
| Gepubliceerd op: 13 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||