In en uit leven door elkaar
krijg geen woord of zin uitgeschreven
zelfs de pantomime vertraagt als
elk gevoel wordt ingehaald
vellen papier kunnen geen kleur meer
vasthouden als de waarde zich afmeet
telt maar één ding, dat waar je voor staat
daarbuiten leeft een heel andere wereld
is het niet de substantie
noch de verbale expressie
vergeet men de zin, maar geurt het des te meer
hoort men bij elke stap de sneeuw
telkens één maal kraken, en weet men
door te zijn het belang van niet zijn
daar buiten,
leeft een heel andere wereld
Reacties op dit gedicht
| Innerchild: | Zaterdag, februari 17, 2007 22:31 |
| Laat ''buiten'' buiten maar zijn ... ''binnen'' voelt even veel veiliger. Mijn ramen zullen zich vanzelf wel weer openen. Immers, de lente komt ! Subtiele verwoording van wat ik dezer dagen voel. Groet, Innerchild |
|
| Mathilde: | Zaterdag, februari 17, 2007 16:45 |
je tweede strofe houdt me een tijdlang in zijn greep voordat ik verder kan lezen. dit doet iets, het grijpt en laat niet los. liefs, mathilde |
|
| Dirk Hermans: | Zaterdag, februari 17, 2007 11:57 |
| in een zeer mooie vorm gebracht heel goed verwoord | |
Over dit gedicht
| Auteur: gunther vandenberghe | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 17 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||