werd ik maar weer zoals vroeger
ik wil weer worden,
zoals ik vroeger was.
het meisje met de grote mond,
die alles wat ze dacht er uit flapte.
het meisje die van niets en niemand schrik had.
het meisje die nooit opgaf,
die bleef verder gaan.
en wat ben ik nu?
het stille verlegen meisje.
iemand die steeds bang is,
om af te gaan.
iemand die direct opgeeft.
dat is wat er van mij is geworden!
ik wil en kan het niet aanvaarden.
maar zoals vroeger zal ik nooit meer worden.
en ik weet niet of ik met deze wetenschap kan leven.
zoals ik vroeger was.
het meisje met de grote mond,
die alles wat ze dacht er uit flapte.
het meisje die van niets en niemand schrik had.
het meisje die nooit opgaf,
die bleef verder gaan.
en wat ben ik nu?
het stille verlegen meisje.
iemand die steeds bang is,
om af te gaan.
iemand die direct opgeeft.
dat is wat er van mij is geworden!
ik wil en kan het niet aanvaarden.
maar zoals vroeger zal ik nooit meer worden.
en ik weet niet of ik met deze wetenschap kan leven.
Reacties op dit gedicht
| CBR: | Zaterdag, maart 03, 2007 15:51 |
| Iedereen komt wel eens iets tegen waardoor ze zo denken,het best ben je gewoon de persoon waar je jezelf goed bij voelt,en als dat nu even niet zo is,dan komt dat wel terug! Sterkte |
|
| sasha: | Vrijdag, februari 23, 2007 13:39 |
| Volhouden meisje was vroeger ook zo en ben nu bijna terug dezelfde persoon geworden. Het lukt je wel Take care |
|
| fehluna: | Zondag, februari 18, 2007 19:28 |
| heel herkenbaar zo ben ik ook eerst was ik een meid die voor niets en niemand bang was en nu ben ik heel verlegen | |
Over dit gedicht
| Auteur: zoete_engeltje | 
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 17 februari 2007 | ||
| Thema's: | ||