Ik moest ineens naar het ziekenhuis ,
Ik voelde , het was er niet pluis .
Ik moest bloedprikken ,
Ik moest toen wel even schrikken .

Dagen later , de dokter belde ,
Ze zeiden dat er niks was te melden .
Er was niks te zien , ik had niks ,
Toch was er nog iets , wat ik niet wist .

Donderdag middag , Rond half vijf ,
Liep ik iets naars tegen het lijf .
Men moeder zei plots ,
Meid je hebt pfeifer , zonder een trots .


Ik ben nu dus vaak heel erg moe ,
Ik kan er écht niks aan doen .
Het komt door die rot ziekte ,
De ziekt van Pfeiffer , wat heb je der aan..

Het kan terug komen , keer op keer .
Elke keer doet het me zeer .
Slapen , dagenlang .
Dat is wat is soms wel kan .

PFeiffer ,, Waarom ??
Waarom ik ... ?