Een tijd geleden dacht ik aan m’n vorige klas, en hoe graag ik bij hen had willen blijven.
Maar dat ging niet, en ben uit de klas moeten drijven!
Ik ging weg met het gedacht: dit zijn vrienden voor het leven,
Vrienden die om me blijven geven.
Nu weet ik beter, het zijn zo géén vrienden.
Het zijn gewoon mensen die ik met vriendschap diende!
Volgens mij zijn ze blij dat ik naar een andere school ben gegaan.
En nu laten ze mij gewoon in de koude staan!
Ze steken nu gewoon messen in m’n rug, ik hoor er niet meer bij!
En ik dacht dan nog van die mensen, zij staan heel m’n leven aan m’n zij!
Het doet pijn,
Als ze je laten merken: je mag onze vriendin niet meer zijn!