Vervloekte Aarde
Vervloekte aarde, zo vervloekt als mijn ziel.
Geluk heb ik niet want mijn geluksgetal is dertien.
Vreugde vind ik nooit, enkel zand in een kooi.
Dat ik in mijn bleek gezicht strooi.
Maak mezelf blind van de realiteit.
Zelfs daarvan heb ik geen spijt.
Jaloers op de genen die geluk hebben en enkel nog meer krijgen...
Zit ik gewoon op de speelplaats te blijten.
De zoektocht naar geluk is lang.
Hopenlijk vind ik wat ik verlang.
Geluk heb ik niet want mijn geluksgetal is dertien.
Vreugde vind ik nooit, enkel zand in een kooi.
Dat ik in mijn bleek gezicht strooi.
Maak mezelf blind van de realiteit.
Zelfs daarvan heb ik geen spijt.
Jaloers op de genen die geluk hebben en enkel nog meer krijgen...
Zit ik gewoon op de speelplaats te blijten.
De zoektocht naar geluk is lang.
Hopenlijk vind ik wat ik verlang.
Reacties op dit gedicht
Over dit gedicht
| Auteur: The N00B | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 03 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||