Mijn ogen zijn de ramen
Van mijn ziel, een donkere kant
Je vindt vijanden, vrienden, namen
Elke herinnering, een korreltje zand
Zie de golven woedend rollen
Door donk're meren in mijn ziel
Zie de regen en stormen sollen
Met de herinnering waardoor ik viel
Maar toch, een kleine zonnestraal
Door de wolken van verdriet
Een regenboog, een mooi verhaal
De pijn valt in het niet
De fijne gedachtes maken lijnen
De sterren, planeten en de maan
Doen dat verdriet al gauw verdwijnen
En laat mij langzaam weer opstaan