de herfst
winterblauwe lucht verliet ons zonder er ooit te zijn geweest
het was telkens alleen maar regenachtig en vreselijk grijs
geen kraakheldere hemel tijdens veels te kille nachten
alleen een zachte westenwind die door de straten gierde
het bleef herfst in mij
het bleef herfst
avonden waren eenzaam en ik voelde me zo vaak alleen
muren kwamen op me af terwijl ze vol zaten met schaduwen
het liet me schreeuwen om misschien verkeerde aandacht
maar het was zo grijs en telkens zo donker binnen in mij
in de zomer was het herfst
in de lente was het herfst
in de winter was het herfst
en in de herfst
verloor ik mijzelf
Reacties op dit gedicht
| kerima ellouise: | Dinsdag, maart 06, 2007 13:30 |
| ook heel mooi geschreven ! en ook weer heel graag gelezen ! liefs, kerima ellouise |
|
| sunset: | Dinsdag, maart 06, 2007 13:08 |
| Voelbaar tonend delend neergezet en overgebracht jouw ''eenzaamheid''. Liefs, sunset |
|
| lonely 1: | Dinsdag, maart 06, 2007 00:33 |
| prachtig gedicht, troosteloze eenzaamheid; liefs en knuffel, hilde |
|
| dichterbij: | Dinsdag, maart 06, 2007 00:21 |
| ik hoop dat je jezelf weer terugvindt en dat het dan zomer is lieve groet |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Dreamlover | 
|
|
| Gecontroleerd door: Anastacia | ||
| Gepubliceerd op: 06 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||