Laat mij maar
als ik weer iemand zou tegenkomen in mijn leven
vrees ik dat ik hem direct weer zal willen laten gaan
samen zijn is iets wat gewoon echt niet leuk meer is
het klinkt misschien krom dom en stom dit
maar ik begin er gewoon maar niet meer aan
blijf wel eenzaam gelukkig alleen met de regen
en tijdens heldere nachten met de stralende maan
goede baan
een huisje waar je echt waar heel gelukkig bent
in een werkelijk prachtig dorpje
waar iedereen je kent
laat mij maar alleen
want dat is wat ik wil
voor altijd alleen
met alleen de eenzaamheid
om me heen
Reacties op dit gedicht
| kerima ellouise: | Woensdag, maart 07, 2007 18:50 |
| klinkt als droeve berusting...waar eigenlijk alles schreeuwt om het tegenovergestelde... droefmooi neergezet liefs, kerima ellouise |
|
| dichterbij: | Woensdag, maart 07, 2007 00:10 |
| ik geloof daar niets van alleen is ook maar alleen lieve groet |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Dreamlover | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 07 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||