Bodemde met ragfijn zand
bodemde met ragfijn zand
jij bent mijn zon
ik naast koelte uit
de bron die we samen dolven
jij lierde stenen
die diepte schampten
verwondde zo mijn schenen
ik groef uit vergaarde
buit van wateraders
die lang waren verdwenen
bodemde met
ragfijn zand gefilterd
op een naamloos strand
we putten zee en zon
draaien zo met hemels water
het woestijnen nogmaals om
wil melker
09/03/2007
Reacties op dit gedicht
| Cora (ZIJ): | Vrijdag, maart 09, 2007 13:07 |
| geweldig, dat einde is het einde, | |
| elze: | Vrijdag, maart 09, 2007 13:05 |
| een ragfijn gedicht Wil... laifs elze..fijn weekend gewenst |
|
| sunset: | Vrijdag, maart 09, 2007 12:09 |
| Verlangend liefdevol. En wat voor een laatste strofe. Chapeau. Liefs, sunset |
|
| EveryTearTellsAStory: | Vrijdag, maart 09, 2007 11:43 |
| leuk geschreven:) | |
| blauw-oogje-73: | Vrijdag, maart 09, 2007 11:05 |
| Wat prachtig heerlijk om te lezen. Liefs blauw-oogje 73 |
|
| remie: | Vrijdag, maart 09, 2007 08:35 |
| wouwwww wil mooi, fijne weekend...liefs remie | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Sunflower | ||
| Gepubliceerd op: 09 maart 2007 | ||
| Thema's: | ||